Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

O agrofagach

Alternarioza pomidora

Alternarioza pomidora

Kod Bayera

Profilaktyka

1. Należy przestrzegać zasad prawidłowego zmianowania i nie uprawiać pomidorów ani ziemniaków na tym samym stanowisku przez 3-4 lata. 2. Nasiona trzeba zaprawiać chemicznie w celu ograniczenia źródła choroby. 3. Po wystąpieniu pierwszych objawów, tj. około. 3 dekada czerwca lub wg. komunikatów, powinno się rozpocząć opryskiwanie fungicydami: Antracol 70 WG (2,0-2,5 kg/ha)lub Mildex 711 WG (2,0-2,5 kg/ha). Wymienione środki chronią pomidory także przed zarazą ziemniaka. Dobrze jest również stosować w tym okresie ekstrakt grejpfruta Grevit 200 SL (1,5 l/ha) lub fungicydy miedziowe w mieszaninie z tymi fungicydami w celu kompleksowej ochrony pomidorów przed alternariozą i chorobami bakteryjnymi.

Opis

Choroba występuje pospolicie na ziemniakach i pomidorach. Poraża przede wszystkim pomidory w uprawie polowej. W uprawach pod osłonami alternarioza występuje sporadycznie. Ten sam patogen może być także sprawcą zgorzeli siewek pomidora oraz czarnej zgnilizny owoców pomidora. Grzyb infekuje także paprykę i oberżynę.

Objawy

Pierwsze objawy choroby, w postaci suchych, ciemnobrunatnych plamek, zauważane są na liściach (także ziemniaków) od połowy czerwca. Na powierzchni tych plam widoczne są koncentryczne i strefowo ułożone pierścienie. W przypadku dużego nasilenia patogenu plamy zlewają się, liście zamierają i zasychają. Podobne objawy występują na pędach i ogonkach liściowych. Na owocach, w okolicach szypułki, tworzą się rozległe plamy o wyraźnych brzegach. Porażone owoce stają się skórzaste, zasychają i pokrywają się aksamitnym nalotem grzybni – trzonków z zarodnikami konidialnymi.

Warunki rozwoju

Pierwotnym źródłem infekcji są najczęściej nasiona i zalegające w wierzchniej warstwie gleby resztki chorych, na których patogen może przetrwać 2-3 lata. W trakcie wegetacji zarodniki konidialne grzyba przenoszone są z wiatrem i wodą. Aby doszło do infekcji, powierzchnia liścia musi być zwilżona przez kilkanaście godzin. Do dalszego rozwoju patogen wymaga ciepłej i suchej pogody. Cykl rozwojowy choroby jest bardzo krótki – od infekcji do powstania nowych zarodników upływa tylko 5-7 dni.