Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

O agrofagach

Szara pleśń

Szara pleśń

Nazwa angielska

gray mould

Nazwa łacińska

gray mould

Kod Bayera

Profilaktyka

1. Podstawową metodą jest utrzymywanie odpowiedniej higieny w polu i w przechowalni. Do przechowania można przeznaczać tylko zdrowe i nieuszkodzone mechanicznie korzenie. 2. Z chwilą wystąpienia warunków sprzyjających rozwojowi choroby, zaleca się przeprowadzenie 1-2 zabiegów, najpóźniej do 4-5 dni przed zbiorem, jednym z fungicydów zawierających azoksystrobiny lub chlorotelonil.

Opis

Jedna z najpowszechniej występujących chorób roślin uprawnych różnych gatunków. Ujawnia się zwykle w okresie zbiorów. Szara pleśń stanowi powszechne zagrożenie chorobowe wielu gatunków warzyw w okresie ich długotrwałego przechowywania.

Biologia

Zakażenia dokonują zarodniki konidialne obecne na martwych resztkach roślin. Infekcja następuje zarówno przez zranienia, jak i przez nie uszkodzoną skórkę. Formą przetrwalnikową grzyba są sklerocja.

Objawy

Brunatne plamy na roślinach, obumieranie całych organów, zgnilizny, szary, pylisty nalot grzybni. Początkowo na korzeniach widoczne są wodniste, lekko zagłębione plamy bez nalotu grzybni. W trakcie długotrwałego przechowania wrażliwość korzeni marchwi na szarą pleśń wzrasta i tkanki porażone pokrywają się obfitą, szarą grzybnią z widocznymi czarnymi sklerocjami (forma przetrwalnikowa grzyba). Przy niższej temperaturze i wysokiej wilgotności powietrza nalot grzybni może być biały z tworzącymi się zarodnikami przetrwalnikowymi (sklerocjami). Porażone korzenie gniją, tworząc rozprzestrzeniające się ogniska gnicia dla sąsiednich korzeni. Szarej pleśni może towarzyszyć także mokre gnicie bakteryjne korzeni.

Warunki rozwoju

Rozwojowi choroby sprzyjają opady atmosferyczne, wysoka wilgotność powietrza oraz uszkodzenia mechaniczne roślin. Grzyb zasiedla glebę, resztki roślinne pozostawione na opakowaniach lub miejscach do składowania lub przechowania. Rośliny młode o dobrym wigorze i nieuszkodzone mechanicznie nie są atakowane. Inwazja grzyba odbywa się najczęściej w końcowym okresie wegetacji poprzez zamierające tkanki liści, uszkodzenia przez owady i mechaniczne podczas zbioru. Optymalną temperaturą dla rozwoju grzyba jest 5-20 st.C, jednak do masowego gnicia może dochodzić nawet w temperaturze 0 st.C.

Szkodliwość

Znaczne zniszczenie plonu.

Sprawcy

Botrytis cinerea Pers.