Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

O agrofagach

Zaraza ziemniaka na pomidorze

Zaraza ziemniaka na pomidorze

Kod Bayera

Profilaktyka

1. Nie wolno lokalizować plantacji blisko zbiorników wodnych, łąk i w zagłębieniach terenowych, gdzie często występują mgły. 2. Należy unikać uprawy pomidora w bliskim sąsiedztwie pól z ziemniakami lub uprawą ziemniaków wczesnych pod osłonami. 3. W uprawach polowych nie powinno się dopuszczać do zbyt dużego zagęszczenia roślin. 4. W uprawach pomidorów pod osłonami z folii trzeba utrzymywać niską wilgotność powietrza, dobrze wietrzyć i nie dopuszczać do dużych wahań temperatury powietrza w dzień i w nocy. 5. W okresach zagrożenia roślin zarazą wskazane jest dokonywanie częstych lustracji plantacji pomidorów i ziemniaków w celu wczesnego wykrycia pierwszych ognisk choroby. 6. Należy przeprowadzać ochronne zabiegi profilaktyczne i interwencyjne według sygnalizacji jednym z fungicydów o działaniu systemicznym i wgłębnym: Antracol 70 WG (2–2,5 kg/ha), Mildex 711 WG (2–2,5 kg/ha)i inne. 7. W razie dużego zagrożenia chorobą należy opryskiwać rośliny nawet co 4-5 dni. Ważne jest dokładne pokrycie cieczą użytkową całej rośliny, a zwłaszcza dolnej strony liści.

Opis

Jest to najgroźniejsza choroba ziemniaków i pomidorów uprawianych w polu i pod osłonami. W latach chłodnych i deszczowych przyjmuje postać epidemii, prowadząc do całkowitego wyniszczenia plantacji. Choroba występuje powszechnie we wszystkich rejonach uprawy pomidora i ziemniaka. W ostatnich latach notuje się masowe pojawianie się zarazy na pomidorze w uprawie tunelowej już w marcu. Taka różnica w porównaniu z dotychczasowym rytmem występowania zarazy ziemniaka na pomidorach wynika ze zmienionej biologii grzyba od około 1985 roku, kiedy zawleczono do Europy nową formę łodygową (P. infestans), tzw. typ kojarzeniowy A-2. Od tej chwili stało się możliwe w naszych warunkach klimatycznych rozmnażanie płciowe sprawcy choroby, w wyniku czego tworzą się oospory (zarodniki przetrwalnikowe) zimujące w resztkach roślin (pomidora lub ziemniaka). Sprawca choroby może także zimować w formie grzybni na pomidorach, uprawianych w całorocznym cyklu pod osłonami.

Objawy

Pierwszymi, typowymi objawami zarazy ziemniaka na liściach pomidora są wodniste, szarozielone, stopniowo brązowiejące plamy. Unerwienie liścia w obrębie tych przebarwień jest brunatnoczarne. Na dolnej stronie liścia (w obrębie plam), w okresie wysokiej wilgotności, widoczny jest szarobiały nalot zarodników konidialnych grzyba. Z czasem ogonki liściowe, liście i łodygi porażonych roślin brązowieją i ulegają nekrozie. W przypadku porażenia owoców powstają szarozielone i szybko brązowiejące plamy o twardej, lekko wzniosłej powierzchni. Zbrunatnienie sięga w głąb miąższu owoców. U roślin uprawianych w tunelach foliowych infekcji ulegają górne partie. Przebieg choroby jest bardzo gwałtowny, a porażone rośliny zasychają całkowicie w ciągu kilku dni.

Warunki rozwoju

Ekspansja choroby jest największa przy bardzo dużej wilgotności powietrza i długotrwałym zwilżeniu liści w połączeniu z niską temperaturą (12-15 st.C) otoczenia. W zależności od warunków zewnętrznych istnieją dwa sposoby kiełkowania zarodników infekcyjnych. W temperaturze poniżej 18 st.C zarodniki konidialne przekształcają się w zarodnie pływkowe, w których tworzą się (po kilkanaście) zarodniki pływkowe, które mają zdolność kiełkowania w kropli wody w ciągu około 2 godzin. Natomiast w temperaturze wyższej niż 20 st.C i przy małej wilgotności tworzenie pływek ustaje, a zarodniki konidialne kiełkują bezpośrednio. Proces ten odbywa się powoli – od 8 do 42 godzin. W temperaturze powyżej 25 st.C i w suchym powietrzu zarodniki grzyba giną. W uprawie polowej pomidorów do pierwszych infekcji dochodzi zwykle w okresie porażenia wczesnych ziemniaków tj. w końcu czerwca, choć w niektórych latach zdarzały się już w połowie maja.