Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

Uprawa

Bobik

Opis
Bobik należy do grupy roślin motylkowych jednorocznych, grubonasiennych, o najwyższym potencjale plonowania. Jest rośliną jarą, klimatu wilgotnego, wykazującą najwyższe, spośród strączkowych, zapotrzebowanie wody w okresie od pąkowania do zawiązywania strąków. Udaje się dobrze na glebach zwięzłych i głębokich, o dużej zawartości próchnicy i dużej pojemności wodnej, o odczynie obojętnym, klasy bonitacyjnej I, II, IIIa i IIIb. Bobik jest cenną rośliną pastewną, mogącą w znacznym stopniu zastąpić importowane śruty i makuchy sojowe jako komponent białkowy do produkcji pasz treściwych, zwłaszcza dla trzody chlewnej.
Sposób uprawy
Bobik może być uprawiany na terenie całego kraju, szczególnie w rejonach o dużej ilości opadów. Warunkiem dobrego plonowania bobiku jest odpowiednia wilgotność gleby w okresie wegetacji, zwłaszcza podczas kwitnienia, zawiązywania i wypełniania nasion. Bobik ma stosunkowo małe wymagania przedplonowe i z powodzeniem może być uprawiany w stanowisku po zbożach. Nie należy bobiku uprawiać po sobie i innych motylkowatych. W praktyce jest on najczęściej uprawiany po zbożach w 3-4 roku po zastosowaniu obornika. Częstsza, niż co 4 lata, uprawa bobiku po sobie sprzyja nasileniu występowania chorób. Przedsiewna uprawa roli powinna umożliwić wysiew nasion na głębokość 8-10 cm, w międzyrzędzia co 20 cm. Odmiany tradycyjne wymagają zagęszczenia od 40-60 roślin na 1 m2, a w przypadku odmian samokończących zagęszczenie powinno wynosić 65-80 roślin na 1 m2.
Zalecane odmiany:
Odmiany bobiku dzielą się na dwie grupy: tradycyjne i samokończące. Odmiany samokończące ustępują plonami odmianom tradycyjnym o około 5-10%, ale mają takie korzystne cechy, jak: niższe, a zatem mniej wylegające rośliny, wcześniej i równomierniej dojrzewające, czyli wcześniej zwalniające stanowiska pod zboża ozime. Ma to szczególne znaczenie w północnych regionach Polski. Długość okresu wegetacji odmian o tradycyjnym typie wzrostu wynosi przeciętnie 135-138 dni. Natomiast odmiany samokończące dojrzewają o 7-8 dni wcześniej. Aktualnie do tradycyjnych odmian należą: Nadwiślański, Neptun, Bronto, Tom, Sonet, Alen, Caspar, Kodan, Redos i Start. Do grupy odmian samokończących należą: Martin, Tim, Rajan, Optimal i Titus.