Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

Uprawa

Burak cukrowy

Opis
Burak cukrowy, jako surowiec do produkcji cukru, jest jedną z najważniejszych roślin przemysłowych klimatu umiarkowanego. Okres wegetacji wynosi 6-7 miesięcy. Roślina uprawiana z siewu w rozstawie docelowej (bez przerywki). W Polsce burak cukrowy, mimo spadającej w ostatnich latach rentowności, należy do upraw o największej opłacalności. Jego uprawa w gospodarstwach wysokotowarowych znacznie wpływa na organizację produkcji rolnej, np. płodozmian, wyposażenie w maszyny do uprawy i zbioru, terminy zabiegów uprawowych.
Sposób uprawy
Gleba: Klasy bonitacyjne I-IIIb, rzadziej IVa i IVb, niezbyt zwięzłe, odporne na zbrylanie i zamulenia, o odczynie obojętnym pH 6,0-7,0; o wyrównanej strukturze, o wysokiej zawartości substancji organicznej. Zalecane przedplony: Rośliny strączkowe, zboża. Na stanowiskach wolnych od nicieni możliwa jest uprawa buraka co 3 lata. Zabiegi uprawowe: Głęboszowanie konieczne przy skłonności gleby do tworzenia tzw. podeszwy płużnej. Zabieg prowadzi się prostopadle do kierunku orki, bezpośrednio po zbiorze przedplonu, na głębokość ok. 10 cm poniżej podeszwy płużnej. Uprawę pożniwną najlepiej wykonać kultywatorami ścierniskowymi. Można zastosować także bronę talerzową lub rotacyjną. Uprawa pożniwna powinna być możliwie płytka. Orka przedzimowa wykonana przy umiarkowanie wilgotnej glebie powinna pozostawić wyrównane pole. Zalecane są pługi obracalne. Do wykonania wiosennej uprawy przedsiewnej najlepiej zastosować agregat uprawowy pozwalający przy jednym przejeździe przygotować do wysiewu wierzchnią warstwę gleby o miąższości 2-4 cm. Samodzielnie można stworzyć zestaw do uprawy przedsiewnej, łącząc bronę ciężką, wał i bronę lekką. Powierzchnia gleby pod siew buraków powinna być idealnie wyrównana. Siew wykonuje się siewnikami punktowymi najczęściej na głębokość 2-4 cm. Do siewu stosować nasiona o zdolności kiełkowania co najmniej 90%. Za najkorzystniejszą obsadę ze względu na plon i wartość technologiczną korzeni uważa się 90-100 tys. roślin na hektar. Konieczność przeorania plantacji. Najczęstszą przyczyną przeorania jest susza lub późne przymrozki. Plantację przeorujemy tylko wtedy, gdy obsada spada na początku maja poniżej 40 tys. roślin na hektar. Nawożenie: Buraki cukrowe najlepiej rosną i plonują przy odczynie gleby 6-7 pH. W zależności od stosowanego nawożenia organicznego dawka azotu nie powinna przekraczać 120 kg/ha. Dawka azotu stosowana przedsiewnie nie powinna przekroczyć 50 kg/ha. Jeżeli konieczna jest druga dawka azotu - nie później niż w fazie drugiej pary liści właściwych. Nadmierne i zbyt późne nawożenie azotem obniża wartość technologiczną korzeni. Na większości gleb buraczanych można jesienią wnieść w całości dawki nawozów potasowych, fosforowych i magnezowych. Nawożenie najlepiej prowadzić na podstawie analizy gleby. Zaleca się uzupełniające nawożenie dolistne buraków nawozami zawierającymi mikroelementy, w tym bor. Ochrona: Najważniejsze szkodniki: mszyce, pchełki, płaszczyniec burakowy, śmietki, drobnica burakowa, mątwik burakowy, drutowce i rolnice. Najważniejsze choroby: Chwościk buraka, zgorzele siewek, mączniak prawdziwy i mączniak rzekomy. Najważniejsze chwasty: Większość chwastów dwuliściennych i jednoliściennych. Do najgroźniejszych należą przytulia czepna, szarłat szorstki, samosiewy rzepaku, rumianowate i rdesty. Na glebach w złej kulturze problemem może być perz. Pielęgnacja: Główne zabiegi pielęgnacjne sprowadzają się do, najczęściej chemicznego, zwalczania chwastów. W większości przypadków nie jest konieczne wykonywanie zabiegów mechanicznych. Często zabiegi spulchniające glebę w trakcie wzrostu buraków niepotrzebnie ją przesuszają. Tylko wyjątkowo, gdy dojdzie do silnego zaskorupienia gleby, np. po ulewnych deszczach - należy rozkruszyć skorupę, stosując lekkie narzędzia, np. wały strunowe lub kolczatki. Zbiór: Najwyższy plon korzeni i cukru uzyskuje się przeciętnie po 170-180 dniach od siewu. Oprócz właściwego terminu zbioru ważne jest: właściwe ogłowienie, szybkie wykopanie ogłowionych i nieuszkodzonych korzeni, dobre ich oczyszczenie i sprawny transport do cukrowni. Najbardziej wydajne są kombajny zbierające buraki jednoetapowo, tzn. ogławiające, wykopujące i ładujące korzenie na przyczepy. W przypadku konieczności przechowywania buraków po wykopaniu, należy składować korzenie w pryzmach o wysokości ok. 2-2,5 m. Aby nie dopuścić do przemarznięcia korzeni w pryzmie, zaleca się jej okrycie włókniną ochronną.
Zalecane odmiany:
Advanta - Eureka, Oktavia, Selim, Agathe, Samuraj, Agrosem - Vectra, Betaseed - Mieszko, Chorus, Haven, Danisco - Prisma, Kristall, Marathon, Rubin, Cortina, Torino, Vegas, Atlas Texas, Delitzsch - Avalon, Jackpot, Arosa, Prince, KHBC - Jamona, Kawejana, Jamira, Dojana, Janina, Janus, Kutnowska, Sandomierska, Kujawska, Lubelska, KWS - Saskia, Evita, Fontana, Fiona, Olivia, Kleopatra, Kassandra, Lolita, Strube - Adonis, Atair, Merlin, Leo, Khazar, Solist, Syngenta - Elan, Ulla, Sonata, Nobel, Isolda, Hetman, Nabucco, WHBC - Polko, Nilla, Jantar, Rocket, Nordica, Fela, Korab, Polonez

Powierzchnia uprawy
RokPowierzchnia
2012195000
2011195000
2010195000


Masz pytania? Skontaktuj się z:
Zarządzanie Uprawą: Bronisław Kwiatkowski
Techniczne Zarządzanie Uprawą: Jerzy Kawczyński