Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

Uprawa

Koniczyna czerwona

Opis
Koniczyna czerwona należy do grupy roślin motylkowych (drobnonasiennych). Jest to roślina 2-3 letnia, dnia długiego, dostosowana do klimatu umiarkowanego. Służy jako pasza dla bydła i koni, zadawana w postaci zielonki lub siana. Jest rośliną, która ze względu na dużą zawartość związków białkowych, sama trudno się zakisza. Natomiast dobrze się zakisza przy uprawie w mieszankach z trawami.
Sposób uprawy
Koniczyna czerwona wymaga w okresie letnim do 300 mm opadu, jest odporna na niskie temperatury. Wegetacja koniczyny rozpoczyna się przy temperaturze 8-10 st.C. Najlepiej udaje się na glebach głębokich, dobrze uwilgotnionych, posiadających odczyn zbliżony do obojętnego. Nie udaje się na glebach lekkich, zwłaszcza w latach suchych. Koniczyna jest z zasady wysiewana wiosną w zboża jare, zwłaszcza jęczmień jary zbierany na zielonkę (kiszonkę) w fazie kłoszenia. Jednym ze sposobów uprawy koniczyny jest siew w mieszance z trawami. W ten sposób zbiera się paszę bardziej urozmaiconą, którą można również zakiszać. Na gruntach dobrych lepsze rezultaty daje siew czysty, bez rośliny ochronnej. Dawki nawozowe pod zboża lub inne rośliny ochronne muszą być w tym przypadku zwiększone, z wyjątkiem nawozów azotowych. Koniczyna korzystnie reaguje na wapnowanie w latach poprzednich. Jest koszona 2-3-krotnie w fazie od pąkowania do początku kwitnienia.
Zalecane odmiany:
Odmiany koniczyny czerwonej dzielą się na: diploidalne i tetraploidalne. Odmiany diploidalne charakteryzują się większym plonem nasion, natomiast odmiany tetraploidalne dają niższy plon nasion, ale są lepiej ulistnione, dając wyższy plon masy zielonej o lepszej jakości. Do odmian diploidalnych zaliczamy: Hruszowska, Nike, Bryza, Dajana, Raba, Parka, Parada, Krynia, Rozeta. Do odmian tetraploidalnych zaliczamy: Jubilatka, Radyka, Etos, Karo, Bona, Tempus. Materiał siewny odmian tetraploidalnych jest znacznie droższy od materiału siewnego odmian diploidalnych.