Strona korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Szczegóły dotyczące plików cookies znajdziesz w Polityce Prywatności. Akceptuję
Doradztwo

Uprawa

Kukurydza



Opis
Kukurydza jest jednoroczną rośliną jarą, zaliczaną do roślin dnia krótkiego. Jest gatunkiem ciepłolubnym i światłolubnym, kiełkuje późną wiosną, przy wyższych temperaturach wynoszących 8-10 st.C. Jest wrażliwa na przymrozki. Ma bardzo zróżnicowaną długość okresu wegetacji - zależnie od odmiany - od 120 do 180 dni. Kukurydza jest rośliną pochodzenia południowego. W Polsce, w warunkach długiego dnia, opóźnia zakwitanie i dojrzewanie. Po zakwitnięciu wymaga jeszcze 50-60 dni ciepłych do osiągnięcia pełnej dojrzałości. Niektóre odmiany kukurydzy u nas wcale nie dojrzewają. Uprawia się je więc tylko na zielonkę lub kiszonkę. Gatunek ten osiąga pełnię swojego rozwoju na glebach żyznych, zasobnych w składniki pokarmowe, ciepłych, przewiewnych, o dużej pojemności wodnej, zabezpieczających jego wysokie wymagania wobec wody. Nie posiada natomiast większych wymagań co do odczynu. Kukurydza jest bardzo cenną rośliną uprawną odznaczającą się dużą plennością i wszechstronnym użytkowaniem: na paszę, do spożycia dla ludzi oraz dla przemysłu. W Polsce uprawiana jest przede wszystkim jako roślina pastewna. Pod względem wydajności energetycznej kukurydza należy do roślin najplenniejszych. Duża plenność kukurydzy jest wynikiem wielu korzystnych cech fizjologicznych, morfologicznych i rolniczych tego gatunku oraz wykorzystania zjawiska heterozji w hodowli odmian mieszańcowych. Jako roślina pastewna jest źródłem bardzo wartościowej paszy węglowodanowej o wysokiej wartości energetycznej. Niektóre odmiany botaniczne lub podgatunki kukurydzy mogą być uprawiane jako rośliny jadalne. W celach spożywczych uprawia się najczęściej kukurydzę cukrową, której ziarno zebrane w dojrzałości mlecznej po ugotowaniu spożywane jest jako jarzyna lub przerabiane na konserwy. Na konsumpcję uprawia się też kukurydzę pękającą, której ziarno służy do produkcji "popcornu". Kukurydza dostarcza również surowców dla wielu gałęzi przemysłu rolno-spożywczego. Zarodki kukurydzy zawierają dużo tłuszczu, używane są do wyrobu oleju jadalnego lub technicznego. Ziarno wykorzystywane jest również przez przemysł farmaceutyczny przy wyrobie penicyliny, środków dezynfekcyjnych i gliceryny, jak również w przemyśle fermentacyjnym do produkcji alkoholu i specjalnych gatunków piwa oraz w krochmalnictwie. Słomę kukurydzy można przerabiać na papier, płyty budowlane lub wykorzystywać do produkcji alkoholu butylowego.
Sposób uprawy
Na ziarno kukurydza powinna być uprawiana wyłącznie w plonie głównym. Najlepszym przedplonem kukurydzy są: rośliny okopowe uprawiane na oborniku, a zwłaszcza buraki. Dobrymi przedplonami są również rośliny strączkowe, mieszanki zbożowych i strączkowych, mieszanki traw z roślinami motylkowymi oraz wieloletnie rośliny motylkowe. Praktycznie kukurydzę można uprawiać po każdej roślinie, pod warunkiem, że będziemy ją traktować jako roślinę okopową na oborniku. Na glebach żyznych dobre rezultaty daje jej uprawa w kilkuletniej monokulturze. Uprawa roli pod kukurydzę powinna być wykonana bardzo starannie. Powinna ona zapewnić odpowiednią pulchność gleby, uregulować stosunki powietrzne i wodne oraz stworzyć najkorzystniejsze warunki cieplne. Podstawowym zabiegiem uprawowym jest orka przedzimowa, która powinna być wykonana na głębokość do 30 cm, zależnie od miąższości gleby. Wiosenną uprawę rozpoczyna się od włókowania, a na glebach lekkich od bronowania. Optymalnym terminem wiosennego włókowania jest okres, gdy grzbiety skib zaczynają przysychać, a w bruzdach jest jeszcze nadmiar wody. Włókowanie gleb lekkich w tym terminie jest niecelowe i lepiej je zastąpić bronowaniem. Kukurydzę na ziarno sieje się dopiero pod koniec kwietnia lub na początku maja, toteż gleba, zwłaszcza zwięzła, po obfitych i gwałtownych deszczach wiosennych może być nadmiernie zbita. Dlatego przed siewem dobrze jest spulchniać ją kultywatorem. Stwarza to dobre warunki dla wschodów roślin. Kukurydza wymaga do kiełkowania temperatury gleby około 8-10 st.C, dlatego powinna być siana stosunkowo późno, tym bardziej, że jest wrażliwa na wiosenne przymrozki. Siew szerokorzędowy umożliwia zabiegi pielęgnacyjne w międzyrzędziach.
Zalecane odmiany:
W roku 2002, po dwuletniej serii badań urzędowych, do oficjalnego rejestru wpisano 21 nowych mieszańców. Cały zestaw zarejestrowanych w Polsce odmian liczy 124 mieszańce.

Powierzchnia uprawy
RokPowierzchnia
20121000000
2011730000
2010690000

Powierzchnia opis
W 1999 roku powierzchnia wynosiła 260 000 ha, z tego 150 000 ha - na zielonkę i 110 000 ha - na ziarno.
Techniczne Zarządzanie Uprawą: Jerzy Kawczyński